Legen-

We hebben de bak een nieuwe thuis gegeven: het biologielokaal van campus RENO, de thuisbasis van al wie biologie een plaatsje in het hart geeft in West-Vlaanderen en ver daarbuiten. De verhuis van alle componenten verliep goed en zonder schade. Wegens de gemiddelde snelheid van het betreffende transport werd er de bewuste dag een piek in het fileleed vastgesteld, waarvoor onze excuses. Maar: alles voor de wetenschap.

De foto’s volgen later, s-p-annend! Wat we wel al kunnen vertellen is het volgende: het ecosysteem staat in volle glorie te blinken in het licht, komende van het noordwesten. Zo komt ze niet in volle zon te staan.

Er zijn ondertussen ook al een aantal structurele veranderingen doorgevoerd in de bak:

  • CES 1.3: eerst en vooral is het aquatisch gedeelte tot leven gekomen door het bijvullen met ‘de poel des levens’, zijnde een kleiner slootaquarium die we maanden op voorhand opbouwden. Ongekend, maar fascinerend, is de hoeveelheid en variëteit aan organismen in het water. Na menig uren staren en turen naar het ecosysteem (het beter equivalent van de televisie) identificeerden we volgende soorten: een bloedzuiger (waarschijnlijk paardenbloedzuiger) die meteen de naam ‘Anaconda’ meekreeg door zijn gracieuze voortbeweging in het water, een zwerm waterpissebedden, een larve van een waterjuffer die uiterst goed gecamoufleerd tussen de waterpest vertoeft, een poelslak van formaat met eigenaardige eetgewoontes, een uitbreidende kolonie daphnia, witte muggenlarven, een aantal nimfen van haften, … Het plantenbestand bestaat uit waterpest (zowel wilde als uit de aquariumzaak) en eendenkroos, dat een groot deel van het wateroppervlak bedekt. We merken tot grote vreugde na een week op dat het water nog steeds glashelder is. We denken dat de bacteriën in de drainagelaag hier een groot aandeel in hebben. De overloop tussen het aquatisch gedeelte en de drainagelaag onder het landgedeelte is nu bedekt met een anderhalve centimeter zuiver zand.
  • CES 1.4: wat betreft het landgedeelte is er ook wat veranderd: de plant met de paarse bloemen heeft plaats moeten ruimen voor een kleine sarracenia sp. Bij nader inzien was deze plant helemaal niet geschikt voor een vochtig milieu (er was al een klein beetje schimmelvorming). Voor de sarracenia zou het aangenaam vertoeven moeten zijn in de moerassige omgeving. We zijn ook benieuwd naar het effect van een ‘vleeseter’ in het ecosysteem. (stiekem hopen we op een paar generaties muggen, maar daar kan deze plant misschien een stokje voor steken). Voorlopig doen de carexen het nog goed. In een vrij hoekje hebben we ook wat gekweekte kiemen van varens en mos gedropt.

Tot zover de korte stand van zaken. Vandaag werken we alles af en morgen gaat hij dicht. Stay tuned!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s